enflogo

Missstanden bij hulporganasatie

Missstanden bij hulporganasatie

Spreektekst

Voorzitter,

Vandaag spreken we over de misstanden bij hulporganisaties zoals Oxfam. De afgelopen maanden zijn er verhalen opgedoken van perverse seksfeesten op Haïti. Medewerkers van Oxfam hebben zich daar schandalig misdragen, onder andere op kosten van de Europese belastingbetaler.

Sinds 2010 worden honderden miljoenen euro’s naar Haïti gestuurd. Pas sinds begin dit jaar beginnen we een beeld te krijgen van hoe dat geld gespendeerd is. En dat beeld is niet fraai, kan ik u zeggen.

Het schandaal in Haïti blijkt helaas niet bepaald op zichzelf te staan. Zo blijken enkele Oxfam-medewerkers die zich in Haïti hebben misdragen, zich enkele jaren éérder in Tsjaad aan dezelfde praktijken schuldig te hebben gemaakt. Schandalig en onacceptabel.

Oxfam vormt hierop zeker geen uitzondering, want ook bij andere organisaties zijn schandalen schering en inslag. Neem bijvoorbeeld Greenpeace. Twee dagen geleden werd bekend dat maar liefst 44 voormalige medewerkers uit Zuid-Amerika uit de school zijn geklapt.

Er zouden de afgelopen jaren verschillende gevallen van ongewenst gedrag en misbruik hebben plaatsgevonden. De klagers werden ontslagen, de daders werd de hand boven het hoofd gehouden.

De lijst met voorbeelden van misbruik wordt langer en langer. Zo’n beetje elke hulporganisatie heeft ermee te maken.

En voorzitter, dan nóg kijkt de meerderheid van dit parlement de andere kant op. Er worden stoere teksten uitgesproken, en zogenaamd “forse maatregelen” aangekondigd. Maar als puntje bij paaltje komt, blijft alles zoals het was.

Ieder jaar wordt er vanuit Europa meer dan 75 miljard euro uitgegeven aan ontwikkelingshulp en aanverwante zaken. Hiervan wordt 10 miljard door het Europees parlement weggegeven.

Voorzitter, het wordt tijd om te stoppen met het schaamteloos overmaken van miljarden. Overmaken van miljarden naar corrupte, dictatoriale regimes en zogenaamde hulporganisaties.

Dit terwijl die uitgaven niet of nauwelijks gecontroleerd worden, en men eigenlijk geen idee heeft van waar het geld aan uitgegeven wordt.

Dit moet stoppen. Ontwikkelingshulp en allerlei aanverwante uitgaven moeten opnieuw een exclusieve bevoegdheid worden van de lidstaten.

Ieder land moet zelf kunnen bepalen óf, en zo ja hoeveel geld, er naar de bodemloze put die ontwikkelingshulp heet moet worden overgemaakt.

Voorzitter, wat mij en mijn partij betreft is het helder: geen cent naar corrupte, dictatoriale regimes en zogenaamde hulporganisaties. Mensen die zich misdragen hebben, moeten keihard strafrechtelijk worden aangepakt.

Voorzitter, dank u.